امروز نمیدانم چی مرگم شده احساس تنهايي ميكنم با اينكه همه عزيزانم دورو برم هستن اما نمي دانم... آخر چرا اينجوري شدم خيلي احساس خستگي ميكنم احساس و حالت آدمي را دارم كه دلش خيلي گرفته و منتظر يک فرصت است تا تنهاي تنها بشود و بزنه زير گريه …..

نمي دانم ولي انقدر دلم گرفته كه فكر نمي كنم حتي اگر تنها بشوم و كلي گريه كنم بازم آرام بشوم..

چند وقتي ميشه كه يک حس عجيبي دارم همش فكر مي كنم كه جاي يک چيزي در زندگيم خالي است به خدا هرچي دنبالش مي گردم باز پيدایش نمي كنم

خدايا چرا راهنماييم نمي كني؟؟ چرا نميگي چي كم دارم در زندگيم ؟؟