| تبليغات | X |
 |
 |
|
| زندگی کوتاه تر آن است که به دلتنگی بگذرد |
در مه آلودترين جاده چراغي ديدم در عطشناكترين باديه باغي ديدم به خزان غم من شوق بهاران پيوست خشكسالم ز نماز تو به باران پيوست سرسرايي كه پر از يا رب و ياهو شده است زير اين سقف پناه من و آهو شده است |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سوم اردیبهشت 1386ساعت توسط فاطمه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
من غریبه دیروزم آشنای امروز و فراموش شده فردا.......پس در آشنای امروز مینگرم تا در فراموشی فردا یادم کنی........
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1386 فروردین 1386 |
| پیوندها |
|
صدای سکوت ...دوستت دارم امابی صدا... قاصدک تنهای من بودیم و کسی پاش نمی داشت که هستیم از چه دلتنگ شدی؟ |
|
RSS
|